Vastenwandelingen 2020: van bezinning naar persoonlijke en maatschappelijke opdracht

Met de Vastenwandelingen 2020 wilden wij deze Veertigdagentijd in gezamenlijkheid verkennen wat Gelovig Zijn anno Nú betekent. Al wandelend, door middel van persoonlijke ontmoetingen en in onderling gesprek. En vanuit het besef dat wij kwetsbare mensen zijn, op weg naar het licht en nieuw leven. Motto van de wandelingen dit jaar is Vrijheid en Verantwoordelijkheid.

Vanaf 4 maart gingen we wekelijks op pad. Twee keer volgens plan, naar bijzondere locaties en boeiende gastsprekers. De derde keer – na de afkondiging van de landelijke en bisschoppelijke Corona-maatregelen van 12 maart- in sterk aangepaste vorm en volgens de strikte gedragsregels. We hanteerden de geadviseerde gedragscodes en lieten het inhoudelijk programma met gastsprekers volledig los. We beperkten ons tot alleen buiten zijn, een tekst ter overweging, wandelen ‘op afstand’ en gematigd in gesprek. Het werd een bijzondere bezinning.

En zie waar we nú staan!

De afgelopen week zijn we wederom ingehaald door de tijd. De hele wereld staat op z’n kop en alles lijkt op losse schroeven te staan. Het motto Vrijheid en Verantwoordelijkheid krijgt, geheel onvoorzien, een totaal andere lading. De uitnodiging tot persoonlijke bezinning is binnen 2 weken veranderd in een persoonlijke en maatschappelijke opdracht, waar níet aan te ontkomen valt.

“We zijn op weg als kwetsbare mensen naar het licht” – een maand geleden had die zin voor mij een totaal andere gevoelswaarde.

Maar nú, nu is het aan ons!  Want hoe onmételijk kwetsbaar zíjn we – níemand uitgezonderd. Want wát een onzekerheden en verwarrende tijd: wij verkeren werkelijk in een staat van ‘op weg zijn’, en waar naar toe?

Mij rest niet veel anders dan dit proberen te accepteren: we zijn op weg, we móeten wel. Samen zóekend op weg – en naar ik hoop, met Geestkracht en Vertrouwen.

Dit is makkelijker gezegd dan gedaan. Want hoe verhoud ik mij tot gevoelens van machteloosheid en angst, van relativerende schaamte, van leegte en zoeken naar nieuwe betekenis?

Zoekend op weg …

Bij dat zoeken wil ik me laten inspireren door geloof, hoop en liefde. Deze tijd vereist – zo besefte ik afgelopen week – ál onze creativiteit en inzet  om gemeenschapszin en de behoefte aan nabijheid op nieuwe wijzen vorm te geven én vol te houden. En moed (die ik put uit de belofte “Wees niet bang, want ik ben bij je” – Jesaja 43,5).

Vanavond, na de afkondiging van nieuwe strenge voorschriften tot 1 juni, schoot mij een uitspraak van Karen Armstrong te binnen: “de lakmoesproef van het ware geloof is niet of gelovigen de juiste inhoud omarmen, maar of die inhoud ze tot het juiste hándelen inspireert”. En inspirerende  uitspraken van Jacobine Geel: “Zolang we hopen is niets onmogelijk; niet omdat het waar ís, maar opdat het waar wórdt” en “ Wat anders kan de wereld bijeenhouden, dan mensen die zich iets aan elkaar gelegen laten liggen?!”

Dus mede-Vastenwandelaars en alle anderen: de Vastenwandelingen 2020 zijn voor nú gecanceld maar samen ‘wandelen’ we door – niet fysíek maar in verbondenheid met elkaar!

Ineke Friesen,

Namens pastor Jan Eijken en Annelies Brosch, Hûb Redegeld en Martin van der Neut van de Wandelcommissie parochie Maria Sterre der Zee.

23 maart 2020.

PS we ‘wandelen’ óók digitaal door, met een overweging op woensdagochtend via een WhatsApp-groep. Wil je nog meedoen, mail dan je naam en 06-nummer aan j.eijken@rkdenhaag.nl ovv Digitale wandeling. [1] 


 [1]