In de vervolgcursus voor de geloofsleerlingen lezen we dit jaar het boek Handelingen van de apostelen, waarin de opbouw van de christengemeente in Jeruzalem beschreven wordt na de Hemelvaart van Jezus tot aan de verspreiding van het christendom in de toen bekende wereld door de reizen van Paulus. Op Pinksteren ontvangen de apostelen de heilige Geest en met dat vuur verkondigen zij de blijde boodschap van Jezus Christus. Allereerst in Jeruzalem, waar met Pinksteren drieduizend mensen gedoopt worden, maar door de diaken Filippus en later Petrus en Paulus ook in de omliggende gebieden. Echter niet zonder slag of stoot.
Groei en ontwikkeling van een gemeenschap, organisatie of kerk vraagt iedere keer om aanpassingen op de vragen en problemen die zich aandienen. Hoe alle mensen met hun verschillende achtergrond, afkomst en verwachtingen een plek te geven in de gemeenschap? Hoe mensen te laten groeien als leerling van Jezus? Hoe de eenheid en de zorg voor elkaar en voor de naaste te bewerken? Dat vraagt inzicht, durf, flexibiliteit en openheid voor nieuwe indrukken.
Het boek Handelingen wordt ook wel het boek genoemd van de handelingen van Petrus en Paulus – die beiden een bekering doormaken als zij niet onverkort vasthouden aan hun inzichten, maar openstaan voor verandering – én het boek van de heilige Geest: Gods Geest immers leidt het initiatief voor de zending van de jonge kerk en is bepalend op een aantal keerpunten in de (kerkelijke) geschiedenis. Gods Geest wekt de kerk tot leven en brengt personen en groepen tot eenheid!
In het gesprek over de teksten bleek in de cursus dat de vragen van de jonge kerk nog immer actueel zijn voor ons als individuele gelovige en als geloofsgemeenschap in deze tijd. En wat het vraagt om ons open te stellen voor de heilige Geest, daar waar we toch zo gewend zijn om zelf de route uit te stippelen voor ons leven. Indrukwekkend waren de getuigenissen waar de Geest tastbaar gewerkt heeft en werkt in ons eigen leven.
Dat mag ons vertrouwen geven dat als we ons openstellen voor de Geest en proberen te verstaan wat Hij ons ingeeft als gelovige en lid van de gemeenschap, dat als we luisteren naar Hem en elkaar, we antwoorden vinden op de vragen van onze tijd. En mogen we erop vertrouwen dat Gods Geest ons leven richting geeft. Of dit nu ons persoonlijk leven, kerkelijk leven of de situatie in de wereld betreft. Niet zonder slag of stoot — het vraagt wat van ons en niet in de tijd afdwingbaar, maar wel als kompas en wind in onze zeilen. Mogen we met dat vertrouwen het noveengebed van Pinksteren bidden:
Kom, heilige Geest, vervul de harten van uw gelovigen en ontsteek in hen het vuur van uw liefde. Zend uw Geest uit en alles zal herschapen worden; en Gij zult het aanzien van de aarde vernieuwen.
Zalig Pinksteren!
Diaken Henk van Zoelen

